راوند در رهگذر تاریخ

دریکی از روز های گرم تیر ماه سال 1335  در برزک که گندم ها رسیده و درو شده و خرمنش کرده بودند و زرد آلو ، گیلاس ،توت و بسیاری از میوه های تابستانی دیگر رسیده بود و مردم در آرامش زندگیشان را میکردند و خوشحال از این بودند که امسال محصول خوبست و دغدغه خاطری نخواهند داشت،ناگهان بعد از ظهر روز 30 تیر آسمان برزک سیاه شد و رگباری شدید گرفت انگارکه ماموریت دارد تا این برزک روستای مصفا و بکر را نابود کند.

در حوضچه های سیل خیز مناطق رودخانه های بیداک و ریزاب از گروز تا بمبرل و ویشنگ گرفته آبی با گل و لای روی هم انباشته و با غلطاندن سنگها به سمت محل به حرکت در آمد،سرعت و قدرت سیل به قدری بود که وقتی به درخت گردو های کهن سال دویست سیصد ساله با بن حدرد 3 متر(محیط) می رسید انگار نه انگار که مانعی در سر راه قرار دارد،آنها را کله معلق کرده و با خود به حرکت در می آورد یا در بستر خود مدفون می کرد. چون سیل ناگهانی وغیر منتظره سرازیر شده بود،احشام و اثاثیه بسیاری را برد و منازل سر راه را تخریب نمود و بسیاری حتی فرصت آنرا پیدا نکردند که خودشان را نجات دهند و مفقود شدند و همه چیز به هم ریخت بعد ها جنازه هائی را در مسیر روستاهای خنچه و با رونق و راوند درفاصله های چهل کیلومتری پیدا کردند.

هم اکنون برخی از قبور مربوط به سیل عظیم برزک در کوی جواد الائمه راوند در محله سنگ سفید موجود است که اتاقی هم برای آنان ساخته شده است.

لازم به ذکر است که در بارندگی اخیر و همزمان با سالروز وقوع سيل ويران كننده 30 تير ماه سال  1335كه با نام روز برزك نامگذاري شده است شهروندان برزك امروز بارديگر شاهد وقوع سيل در برزك شدند.

منبع : خاطرات احمد صادقیان برزکی